Ciceronis De Oratore - Liber Primus - Capitula 204-218

Ciceronis De Oratore - Liber Primus - Capitula 204-218

Brevis descriptio earum rerum quae geruntur in his capitulis:

Capitula 204-208: Mucius oratiunculam Crassi laudat; Sulpicius autem rogat ut Crassus paulo latius de ipsa arte disserat. Crassus hunc laborem Antonio imponendum censet; Antonius quamvis invitus morem Crasso gerit, sed imperat ne ornata oratio de arte et doctrina exspectetur; nam negat se umquam artem didicisse, polliciturque se dicturum tantum de iis rebus quae ipse in usu atque in causis invenerit.

Capitula 209-218: Antonius dicit se oratorem terminis angustioribus definire quam Crassus; sibi enim oratorem videri eum non qui omnem omnium rerum scientiam comprehenderit sed tantum qui et verbis et sententiis uti possit in causis forensibus atque communibus, quique praeterea sit instructus voce et actione et lepore quodam. Negat Antonius scientiam omnium rerum oratori necessariam esse; concedit tamen oratorem debere multa non ut sua possedisse sed ut aliena libasse ne oratio sua sit rudis careatque iucunda multarum rerum varietate.


Quaedam de toto opere deque libro primo generatim

Liber cui index est De Oratore scriptus est a Marco Tullio Cicerone anno quinquagesimo quinto a.C.n. (h.e. 55). Materies quae agitur est ars bene dicendi sive ars oratoris; ut hanc materiem (de qua antea iuvenis in libro qui inscribitur De Inventione disseruerat) elegantius atque magis philosophice tractaret, Cicero non aride praecepta atque exercitationes artis proposuit sed potius colloqium effinxit in quo Romani eloquentissimi (in primis Marcus Licinius Crassus et Marcus Antonius ille orator) inter se de omni ratione dicendi disputant atque colloquuntur. Hic liber iam diu numeratur in optimis quos hic optimus scriptor et orator Romanus umquam in lucem edidit. Erat etiam inter primos libros tempore renatarum artium typis excussos. 

Totum opus divisum est in tres libros sive volumina. In hoc primo libro, Cicero primum fratri suo Quinto librum mittit sive dedicat, deinde argumentum libri atque res agendas adumbrat; dicit se repetiturum (h.e. quasi ex memoria narraturum) sermonem quem ipse non auribus suis audiverit sed quem amicus suus Gauius Aurelius Cotta (qui erat unus ex participibus eius sermonis) sibi narraverit.

Sermo habetur anno nonagesimo primo a.C.n (h.e. 91); inter varias rei publicae controversias Lucius Licinius Crassus villam suam Tusculi sitam animi causa petit atque aliquot amicos ibi hospitio excipit, inter quos Quintus Mucius Scaevola ille augur, Marcus Antonius orator, Publius Sulpicius Rufus. Dum omnes otio fruuntur, Crassus sermonem de studio dicendi infert.

Infra in hac pagina invenientur nexus ad paucas editiones utiles.


Editiones Utiles

1) Editio Loebensis:

 LOEBENSIS

LOEBENSIS


2) Editio Totius Operis in Usum Delphini (primus liber De Oratore incipit circa paginam 800am):

 IN USUM DELPHINI

IN USUM DELPHINI